Mało która rasa przeżyła w ostatnich dziesięciu latach tak gwałtowny wzrost popularności jak szpic miniaturowy. Na Instagramie i TikToku pomeranian, jak nazywa się go na świecie, jest gwiazdą: look „Boo” z okrągłą głową misia, lisi uśmiech, rozmiar do torebki. Czego nie widać na filmikach: szpic miniaturowy to prawdziwy szpic. Czujny, głośny, pewny siebie, z jasnym umysłem i sierścią, która wymaga własnej filozofii pielęgnacji. Kto oczekuje cichego pluszaka, dostanie małego stróża z wielkim głosem.
Karta rasy
- Pochodzenie: Niemcy, najmniejsza odmiana szpica niemieckiego, w Anglii i USA dalej hodowana jako pomeranian
- Wysokość: 18 do 22 cm
- Waga: 1,5 do 3,5 kg
- Długość życia: 12 do 16 lat
- Sierść: podwójna, z gęstym podszerstkiem i odstającym włosem okrywowym, w kolorach pomarańczowym, kremowym, czarnym, białym, sobolowym, niebieskim
- Charakter: czujny, pewny siebie, mądry, żywy, silnie związany ze swoimi ludźmi
Charakter: duży szpic w miniaturze
Szpic miniaturowy nie wie, że waży dwa kilo. Zgłasza wszystko: listonosza, sąsiada, hałas na klatce schodowej. Ta czujność była hodowana przez stulecia, bo szpice były psami podwórzowymi, które miały bić na alarm. Można ją skanalizować, ale nie da się jej wyłączyć.
Jednocześnie jest niezwykle chętny do nauki, żywy i przywiązany. Chodzi za swoim człowiekiem wszędzie, uczy się sztuczek w kilka minut, a wobec obcych jest najpierw zdystansowany, potem czarujący. To nie pies do przytulania, który godzinami leży na kolanach, tylko aktywny mały towarzysz, który obserwuje i myśli razem z tobą.
Czego nie pokazuje Instagram
1. Strzyżenie na misia niszczy sierść
Look „Boo” powstaje przez zgolenie włosa okrywowego. Problem: u szpica włos okrywowy po strzyżeniu często już nie odrasta prawidłowo. Efektem jest alopecja X, łyse miejsca i wełnista, matowa sierść, która nie chroni już psa przed upałem i zimnem. Szpica miniaturowego się nie strzyże. Szpica się szczotkuje, trzy razy w tygodniu do samej skóry, w czasie wymiany sierści codziennie, a przycina najwyżej łapy i tylną część ciała.
2. Zęby
Jak u wszystkich ras miniaturowych zęby stoją ciasno, a szpic miniaturowy traci je wcześnie, jeśli nikt nie pilnuje. Mycie zębów od wieku szczenięcego, gryzaki, coroczna kontrola stomatologiczna. Wiele szpiców ma już w wieku sześciu lat za sobą profesjonalne czyszczenie zębów w narkozie. Kosztuje to 300 do 600 euro.
3. Tchawica
Zapadanie tchawicy, czyli zapadanie się tchawicy, jest w tej rasie częste. Typowy objaw to suchy, gęsi kaszel przy podekscytowaniu lub ciągnięciu na smyczy. Dlatego: zawsze szelki, nigdy obroża. Do tego zwichnięcie rzepki i w niektórych liniach problemy z sercem. Poważni hodowcy badają rzepki i serce.
4. Szczekanie
Szpic miniaturowy bez wychowania szczeka na wszystko. Z wychowaniem szczeka przy ważnych rzeczach i na komendę przestaje. Różnica tkwi w pierwszych miesiącach: pozwól na alarm, potem naucz „Dziękuję, wystarczy” i nagradzaj, gdy jest cicho. Kto to zignoruje, będzie miał problem w wynajmowanym mieszkaniu.
5. Szaleństwo teacup
Oferty „teacup pomeranianów” poniżej 1,5 kilograma za 3.000 do 5.000 euro to pseudohodowla (Qualzucht). Te psy mają otwarte ciemiączka, hipoglikemię, wady serca i kości jak zapałki. Zdrowy szpic miniaturowy waży dwa do trzech kilogramów i kosztuje u hodowcy z VDH 1.800 do 2.800 euro.
Czego potrzebuje codziennie
- Szczotkowanie zamiast strzyżenia. Trzy razy w tygodniu, szczotką do podszerstka i grzebieniem.
- Szelki. Bez wyjątku.
- Wychowanie jak dużego psa. Szkoła dla szczeniąt, trening przeciw szczekaniu, zostawanie samemu.
- Ruch. Jest bardziej sportowy, niż wygląda: godzina dziennie, chętnie agility w wersji mini.
- Ochrona przed upałem. Podwójna sierść utrudnia mu życie latem. Cień, woda, żadnego południowego słońca.
Dla kogo szpic miniaturowy jest dobrym wyborem?
Dla ludzi w mieście, którzy chcą czujnego, aktywnego małego psa i mają czas na pielęgnację sierści. Dla pierwszych właścicieli ze szkołą dla psów. Nie dla rodzin z małymi dziećmi (zbyt delikatny), nie dla osób, które potrzebują cichego psa, i nie dla tych, którzy chcą go strzyc, bo wtedy wygląda jak w internecie.
Szpic miniaturowy to podręcznikowy przykład rasy, którą wybiera się po zdjęciu, a rozczarowuje się codziennością. Jeśli jesteś na początku decyzji, „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?“ (Który pies naprawdę do ciebie pasuje?) odwraca kolejność: najpierw twoje mieszkanie, twoi sąsiedzi, twoja cierpliwość, dopiero potem rasa.
Często zadawane pytania
Czy szpic miniaturowy linieje? Tak, dwa razy w roku mocno, pomiędzy nimi umiarkowanie. To nie pies dla alergików.
Czy może zostawać sam? Z treningiem cztery do pięciu godzin. Ma skłonność do szczekania, gdy jest sam, więc ćwicz to wcześnie.
Szpic miniaturowy czy szpic mały? Szpic mały ma 23 do 29 cm, jest nieco większy i wytrzymalszy, często to lepszy wybór dla rodzin.
Lisia buzia jako motyw
Lisia buzia i kryza z sierści czynią szpica miniaturowego idealnym motywem dla stylu Kreskówka 3D, duże oczy udźwigną każdą ilustrację. Do zdjęcia: świeżo wyszczotkowany, światło z tyłu po południu, żeby sierść świeciła, aparat na wysokości podłogi.
Podwójna sierść jest latem ciężarem, a na obrazie jej największym atutem. Szkło akrylowe wydobywa światła w kryzie, które na papierze robią się płaskie. Kto woli łagodniej, wybiera płótno. Jedno i drugie znajdziesz w kategorii portrety psów.
Czytaj dalej
- Chihuahua: dlaczego szczekanie jest wyuczone w domu: ten sam błąd co do rozmiaru, inny charakter
- Hawańczyk: nadaje się dla początkujących nie znaczy, że jest niewymagający: mały i przyjazny, ale wyraźnie spokojniejszy
- Jesienna wymiana sierści: co gęsta sierść oznacza dwa razy w roku
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Jeśli kupisz przez nie, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla siebie.
