Maltańczyk wygląda, jakby zaprojektowano go specjalnie do zdjęć: lśniąco biały, jedwabisty włos, ciemne guziczki oczu. Właśnie ten wygląd to jego największe nieporozumienie. Kto bierze go ze względu na wygląd, nie odróżnia zadbanego maltańczyka ze zdjęcia od codziennego wysiłku, który za tym stoi. Pod względem charakteru to towarzyski, chętny do nauki, mały pies. Pod względem wyglądu to praca na pełny etat.
Maltańczyk: twarde dane
- Pochodzenie: region Morza Śródziemnego, jedna z najstarszych europejskich ras psów towarzyszących, mimo nazwy nie z Malty
- Wielkość: samce 21 do 25 cm, suki 20 do 23 cm, 3 do 4 kg
- Sierść: bardzo długa, jedwabista, gładka, śnieżnobiała, bez podszerstka
- Długość życia: 12 do 15 lat
- Charakter: przywiązany, żywy, uważny, chętny do nauki, nastawiony na ludzi
Charakter: mały, uważny, zaskakująco mądry
Maltańczyka przez wieki hodowano wyłącznie jako psa towarzyszącego i to widać. Jest nastawiony na ludzi, dobrze wyczuwa nastroje i szybko się uczy, jeśli pracuje się z nim przyjaźnie. Sztuczki, małe zadania i psie sporty, takie jak rally obedience, sprawdzają się u niego lepiej, niż wielu się spodziewa.
Jest czujny i zgłasza, co dzieje się na klatce schodowej. To, czy przerodzi się to w ciągłe szczekanie, rozstrzyga wychowanie w pierwszych miesiącach, nie rasa. Wobec obcych jest zwykle otwarty, wobec dzieci cierpliwy, o ile te rozumieją, że trzykilowy pies nie jest zabawką.
Jego głównym tematem jest więź: chce być razem z nami, zawsze. Zostawanie samemu przychodzi mu z trudem i trzeba je budować cierpliwie od początku, inaczej powstaje stres separacyjny. Jak to zrobić, opisaliśmy w poradniku Zostawianie psa samego.
Pięć punktów, które liczą się przed zakupem
1. Sierść to praca codzienna, nie cotygodniowa
Włos maltańczyka rośnie nieprzerwanie, podobnie jak ludzkie włosy, i nie ma podszerstka. Dlatego prawie nie linieje, ale szybko się filcuje. Kto chce pełnej długości, musi codziennie szczotkować, częściowo zwijać włos na papiloty i regularnie kąpać. Większość opiekunów decyduje się na krótkie cięcie i to jest rozsądny wybór. Licz się wtedy z wizytą u fryzjera co sześć do ośmiu tygodni i z bieżącymi kosztami, które w ciągu życia psa szybko sięgają czterocyfrowej kwoty.
2. Zacieki pod oczami są prawie nieuniknione
Rdzawobrązowe przebarwienia pod oczami powstają, gdy płyn łzowy trafia na biały włos. U białego psa widać to od razu. Przyczyną mogą być zbyt wąskie kanaliki łzowe, problemy z zębami, alergie albo po prostu anatomia. Codzienne delikatne czyszczenie utrzymuje to w ryzach. Kto oczekuje, że jego maltańczyk na stałe będzie wyglądał tak nieskazitelnie jak na zdjęciach hodowców, będzie rozczarowany.
3. Zęby i rzepki
Jak u wszystkich bardzo małych ras, zęby są ustawione ciasno, co sprzyja kamieniowi nazębnemu i wczesnej utracie zębów. Zęby mleczne często nie wypadają same. Szczotkowanie zębów jest przy tej rasie częścią podstawowej opieki. Do tego dochodzi zwichnięcie rzepki, czyli przemieszczenie rzepki kolanowej, które może sięgać od lekkiego podskakiwania po operację. Kolejne tematy to przeciek wrotny wątroby i podwyższone ryzyko hipoglikemii u szczeniąt.
4. Ręce precz od ofert teacup i mini
Określenia takie jak teacup maltańczyk czy mini maltańczyk to nie uznane odmiany, tylko argumenty sprzedażowe. Psy wyraźnie poniżej wzorca rasy chorują ponadprzeciętnie często: kruche kości, problemy z sercem, hipoglikemia, skrócona długość życia. Szczeniak z kontrolowanej hodowli przez VDH kosztuje od 1.400 do 2.000 euro. Kto reklamuje się ekstremalnie małym rozmiarem, sprzedaje ryzyko zdrowotne.
5. Mały nie znaczy bez wymagań
Maltańczyk potrzebuje codziennych spacerów, pracy głową i kontaktu z innymi psami. Nie jest mieszkaniowym gadżetem, któremu wystarczy balkon. I potrzebuje tych samych zasad co duży pies: kto podnosi go, gdy tylko robi się niewygodnie, odbiera mu szansę nauczenia się, że sam sobie poradzi.
Utrzymanie: czego naprawdę potrzebuje
- Codzienną pielęgnację sierści albo krótkie cięcie. Jedno i drugie jest w porządku, nicnierobienie nie jest.
- Pielęgnację oczu jako rutynę. Codziennie delikatnie czyścić, by utrzymać zacieki w ryzach.
- Pielęgnację zębów od początku. Szczotkowanie zębów wprowadzić jako normalny nawyk już w wieku szczenięcym.
- Szelki zamiast obroży. U bardzo małych psów oszczędza to wrażliwą szyję.
- Prawdziwe kontakty z psami. Musi nauczyć się poruszać wśród psów, zamiast być noszony.
Dla kogo jest maltańczyk?
Dla ludzi mieszkających w mieszkaniach i miastach, którzy dużo są w domu i szukają uważnego, przywiązanego małego psa. Dla starszych opiekunów, którzy chcą łatwego do ogarnięcia towarzysza, i dla rodzin z dziećmi w wieku, w którym potrafią ostrożnie obchodzić się z małym psem. I dla wszystkich, którzy pielęgnację sierści chętnie robią sami albo planują na nią pieniądze.
Nie dla osób pracujących na pełny etat bez opieki, nie dla ludzi, którzy chcą psa łatwego w pielęgnacji, i nie dla domów z bardzo małymi dziećmi. Kto chce podobnie małego, ale wyraźnie łatwiejszego w pielęgnacji psa, powinien przyjrzeć się chihuahua z krótką sierścią.
Częste pytania
Czy maltańczyk to pies dla alergików? Prawie nie linieje, bo jego włos rośnie nieprzerwanie, zamiast wypadać w cyklu. Zmniejsza to ilość włosów w mieszkaniu, ale nie usuwa alergenów ze śliny i łupieżu. Psów wolnych od alergenów nie ma. Przed decyzją spędź czas z dorosłym maltańczykiem.
Jak często musi chodzić do fryzjera dla psów? Przy krótkim cięciu co sześć do ośmiu tygodni, przy długim włosie odpowiednio rzadziej, za to z codziennym nakładem pracy w domu. Jedna wizyta kosztuje zależnie od regionu 50 do 90 euro.
Czy dużo szczeka? Jest czujny i chętnie zgłasza. To, czy przerodzi się to w ciągłe szczekanie, zależy prawie w całości od tego, czy zgłaszanie w pierwszych miesiącach jest nagradzane, czy spokojnie kończone.
Białe futro przed aparatem
Śnieżnobiała sierść to najwyższa szkoła jazdy: na jasnym tle pies znika, w bezpośrednim słońcu szczegóły się przepalają. Fotografuj go więc na średnio ciemnym, spokojnym tle w miękkim świetle dziennym przy oknie, a nie na zewnątrz w południowym słońcu. W akwareli jedwabisty włos wygląda szczególnie żywo, bo ten styl pracuje z miękkimi przejściami. Więcej w naszych wskazówkach fotograficznych.
Najlepszy moment na zdjęcie to dzień po wizycie u fryzjera. Jako natychmiastowe pobranie akwarela trafia do ciebie jeszcze tego samego wieczoru, drukować możesz później i w formacie, jaki wtedy wybierzesz. Gotowy wydruk tego samego motywu znajdziesz w portretach psów.
Czytaj dalej
- Hawańczyk: nadaje się dla początkujących, ale nie jest bezwymagający: podobnie przywiązany, nieco odporniejszy
- Yorkshire terrier: trzykilowy terier, nie gadżet: ten sam długi włos, zupełnie inny temperament
- Nauka zostawania psa samego w domu: u psa towarzyszącego najważniejsze ćwiczenie
