Cavalier King Charles spaniel pod względem charakteru jest niemal bez skazy. Jest przyjazny dla każdego, cierpliwy wobec dzieci, dogaduje się z innymi psami i dopasowuje się do prawie każdej codzienności. Gdyby o wszystkim decydował charakter, byłby idealnym psem rodzinnym. Właśnie dlatego ten artykuł jest niewygodny: mało która rasa jest tak mocno obciążona chorobami dziedzicznymi, a kto zakocha się na ślepo, zapłaci za to później sercem psa i własnym.
Cavalier w skrócie
- Pochodzenie: Wielka Brytania, nazwany od króla Karola II, w dzisiejszej postaci hodowany od lat 20. XX wieku
- Wielkość: 30 do 33 cm, 5,4 do 8 kg
- Sierść: długa, jedwabista, lekko falowana, z frędzlami na uszach, łapach i ogonie; cztery uznane odmiany umaszczenia
- Długość życia: 9 do 12 lat, w praktyce często u dolnej granicy
- Charakter: łagodny, przywiązany, ugodowy, przystosowawczy, mało terytorialny
Charakter: życzliwość bez ukrytych zamiarów
Cavalier to jeden z niewielu psów, o których prawie wszyscy opiekunowie mówią to samo: on po prostu chce być razem z nami. Szuka kontaktu fizycznego, kładzie się na stopach, chodzi za tobą z pokoju do pokoju i wita gości z prawdziwą radością. Zdolności stróżujących praktycznie nie ma i nie jest to słabość, tylko efekt hodowli: wyhodowano go jako psa towarzyskiego, nie obrońcę.
Wobec dzieci jest wyjątkowo cierpliwy, z innymi psami zwykle bezproblemowy, z kotami przy wczesnym oswojeniu również. Jako spaniel ma instynkt łowiecki, ale umiarkowany. Chętnie się uczy, gdy jest przyjaźnie, i wrażliwie reaguje na ostry ton.
Cena tego przywiązania: źle znosi samotność. Cavalier, który w dni robocze leży osiem godzin sam, nie będzie szczęśliwy. Kto chce go mieć, powinien uczciwie sprawdzić, jak często mieszkanie jest naprawdę puste, i cierpliwie budować zostawanie samemu od samego początku.
Dlaczego ten artykuł pozostaje niewygodny
1. Choroba zastawki mitralnej dotyczy prawie wszystkich
Zwyrodnienie zastawki mitralnej jest u tej rasy skrajnie rozpowszechnione i pojawia się wyraźnie wcześniej niż u innych psów. Duża część cavalierów w ciągu życia rozwija szmer serca, wiele już w średnim wieku. Choroby nie da się wyleczyć, ale można ją leczyć farmakologicznie i jest najczęstszym powodem, dla którego cavaliery umierają wcześnie. Poważne związki hodowlane nakazują coroczne badania serca i minimalny wiek zwierząt hodowlanych. Zapytaj hodowcę o wyniki badań serca rodziców i dziadków.
2. Syringomielia to drugi duży punkt
Przy syringomielii w rdzeniu kręgowym tworzą się jamy wypełnione płynem, zwykle dlatego, że czaszka jest za mała dla mózgu. Dotknięte psy drapią się w powietrzu w okolicy szyi, reagują bólem na dotyk lub przy skakaniu i mogą rozwinąć deficyty neurologiczne. Przebieg sięga od łagodnego do bardzo obciążającego. Bada się za pomocą rezonansu magnetycznego. Hodowca, który sam porusza ten temat, to dobry znak.
3. Dochodzą kolejne choroby
Zwichnięcie rzepki, choroby oczu, takie jak zaćma i zespół suchego oka, zapalenia ucha środkowego przez długie, zwisające uszy oraz episodic falling, dziedziczne zaburzenie ruchu, na które istnieje test genetyczny. Długie uszy wymagają regularnej kontroli, bo pod frędzlami krąży mało powietrza.
4. Hodowca jest przy tej rasie ważniejszy niż przy jakiejkolwiek innej
Przy odpornym mieszańcu wybór hodowcy to kwestia jakości. Przy cavalierze to kwestia długości życia. Szczeniak z kontrolowanej hodowli przez VDH kosztuje od 1.800 do 2.500 euro, a ta cena to koszt badań. Oferty za 700 czy 900 euro oszczędzają dokładnie tam, gdzie przy tej rasie oszczędzać nie wolno. Poproś o pokazanie wyników badań serca i, jeśli istnieją, wyników rezonansu, a nie tylko rodowodu.
5. Licz się z wyższymi kosztami weterynarza niż przy innych małych psach
Leki na serce to stały miesięczny wydatek, do tego dochodzą coroczne badania kontrolne, a diagnostyka rezonansem kosztuje kilkaset euro. Ubezpieczenie zdrowotne ma przy tej rasie sens, ale trzeba je zawrzeć wcześnie: gdy szmer serca zostanie już udokumentowany, uchodzi za chorobę wcześniej istniejącą i zostaje wyłączony.
Utrzymanie: czego naprawdę potrzebuje
- Obecność. To pies towarzyski w dosłownym sensie i potrzebuje ludzi wokół siebie.
- Umiarkowany, regularny ruch. Codzienne spacery tak, sport wyczynowy nie, zwłaszcza przy znanym wyniku badania serca.
- Pielęgnacja uszu i sierści. Szczotkować dwa do trzech razy w tygodniu, regularnie kontrolować uszy.
- Coroczna kontrola serca. Od około czterech lat, także gdy wydaje się rześki.
- Pilnowanie wagi. Nadwaga dodatkowo obciąża i tak zagrożone serce.
Dla kogo jest Cavalier King Charles spaniel?
Dla ludzi, którzy dużo są w domu i szukają łagodnego, bezproblemowego towarzysza: rodzin z dziećmi, starszych opiekunów, osób pracujących zdalnie. To jeden z niewielu psów, które pod względem charakteru są bezproblemowe nawet dla osób, które pierwszy raz mają psa. I dla wszystkich, którzy szukają dobrego hodowcy, a nie szybkiego szczeniaka.
Nie dla osób pracujących na pełny etat bez opieki. Nie dla ludzi, którzy chcą sportowego partnera na długie wyprawy. I nie dla wszystkich, którzy wolą przemilczeć ryzyko zdrowotne: ta rasa wymaga świadomych decyzji i rezerw finansowych. Kto chce podobnie przyjaznego, ale odporniejszego psa, znajdzie w hawańczyku lub pudlu dobrą alternatywę. Kto chce dokładniej rozważyć ten wybór, znajdzie to w naszej książce Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir? (Który pies naprawdę do ciebie pasuje?).
Częste pytania
Czy naprawdę każdy cavalier ma problemy z sercem? Nie każdy, ale odsetek jest bardzo wysoki i wyraźnie wyższy niż u innych ras. Hodowla ze zbadanych pod kątem serca, starszych rodziców mierzalnie obniża ryzyko. Nie da się go wykluczyć.
Jak wcześnie rozpoznać syringomielię? Typowe jest drapanie w kierunku szyi, często bez dotykania skóry, zwłaszcza podczas biegu lub w podnieceniu. Do tego wrażliwość przy podnoszeniu i niechęć do skakania. Przy takich objawach pies powinien zostać zbadany neurologicznie.
Czy nadaje się jako pierwszy pies? Pod względem charakteru tak, bez zastrzeżeń. To, co czyni go trudnym dla początkujących, to nie wychowanie, lecz odpowiedzialność za psa, który z wysokim prawdopodobieństwem będzie przewlekle chory.
Wielkie oczy, długie uszy, mało światła
Duże ciemne oczy i długie uszy z frędzlami czynią cavaliera jednym z najbardziej wyrazistych motywów w ogóle. W stylu akwareli miękkość sierści wychodzi szczególnie dobrze, a umaszczenie blenheim w klasycznych obrazach olejnych wygląda niemal jak namalowane. Fotografuj go na wysokości oczu i lekko z boku, żeby uszy nie wyglądały płasko. Resztę pokazują nasze wskazówki fotograficzne.
Przy rasie, która rzadko dożywa bardzo późnego wieku, obraz warto zamówić wcześniej, niż się myśli. W drewnianej ramie cavalier wisi w salonie, a nie w pamięci telefonu, a styl Royal pasuje do psa nazwanego na cześć króla. Warianty znajdziesz w portretach psów.
Czytaj dalej
- Cocker spaniel: wesoły, zapatrzony w nos i z problemem uszu: ten sam typ spaniela, więcej napędu
- Maltańczyk: pielęgnacja sierści to praca na pełny etat: podobnie przywiązany, inny nakład pracy
- Nauka zostawania psa samego w domu: przy tej rasie podstawowy warunek
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Jeśli kupisz przez nie, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla ciebie.
