Doberman ma problem z wizerunkiem, który nie ma nic wspólnego z jego naturą. W filmach jest psem stróżującym przy płocie, w prawdziwym życiu to wyjątkowo wrażliwy, zwrócony ku człowiekowi pies, który źle radzi sobie z pozostawaniem samemu. Prawdziwym tematem tej rasy jest jednak co innego i przy zakupie szczeniaka mówi się o tym zdecydowanie zbyt rzadko otwarcie: jego zdrowie.
Karta rasy
- Pochodzenie: Apolda, Turyngia, wyhodowany przez poborcę podatkowego Karla Friedricha Louisa Dobermanna jako pies obronny
- Wielkość: psy 68 do 72 cm, suki 63 do 68 cm, 32 do 45 kg
- Sierść: krótka, twarda, przylegająca, czarna lub brązowa z rdzawoczerwonymi znaczeniami
- Długość życia: 10 do 12 lat, w praktyce często mniej
- Charakter: wrażliwy, uważny, chętny do nauki, silnie związany z człowiekiem, mało samodzielny
Charakter: wrażliwszy, niż pozwala jego reputacja
Kto zna dobermana, dziwi się jego wizerunkowi. Nie jest twardym psem, lecz subtelnym. Reaguje na nastroje w domu, dokładnie odbiera ton głosu i mowę ciała, a szybko traci pewność siebie, gdy zasady ciągle się zmieniają. Głośnym tonem komendy nie osiągnie się u niego nic poza napięciem.
Jednocześnie jest niezwykle przywiązany do swoich ludzi. Przydomek pies-rzep nie wziął się znikąd: chodzi za tobą do łazienki, kładzie się pod drzwiami, gdy rozmawiasz przez telefon, i naprawdę cierpi, gdy jest sam przez wiele godzin. Zostawanie samemu trzeba więc od początku budować cierpliwie, inaczej powstaje stres separacyjny, który trudno potem zlikwidować.
Został wyhodowany pod koniec XIX wieku przez poborcę podatkowego, który potrzebował psa chroniącego go w drodze. Ta przeszłość tkwi w rasie do dziś: zgłasza, obserwuje, staje przed swoją rodziną. Czym nie jest, to psem, który decyduje na własną rękę. Szuka prowadzenia i na nie czeka.
Pięć punktów, które liczą się przed zakupem szczeniaka
1. Choroba serca DCM to największy temat
Kardiomiopatia rozstrzeniowa sprawia, że mięsień sercowy wiotczeje, tak że coraz gorzej pompuje. U dobermana występuje wyjątkowo często: długoterminowe badanie kardiologii zwierząt na Uniwersytecie Ludwiga-Maksymiliana w Monachium (LMU) z 775 ocenionymi badaniami wykazało skumulowaną częstość występowania 58,2 procent w ciągu życia psa. Podstępny jest przebieg. Choroba długo pozostaje bez widocznych objawów, a część chorych psów umiera nagłą śmiercią sercową, zanim ktokolwiek cokolwiek zauważył. Rzetelne związki hodowlane wymagają dlatego corocznych badań USG serca i długoterminowego EKG u zwierząt hodowlanych. Zapytaj hodowcę konkretnie o te wyniki, nie tylko o papier.
2. Inne choroby typowe dla rasy
Choroba von Willebranda to dziedziczne zaburzenie krzepnięcia, dla którego istnieje test genetyczny. Zespół Wobblera dotyczy kręgosłupa szyjnego i prowadzi do zaburzeń chodu. Do tego dochodzą dysplazja stawu biodrowego, niedoczynność tarczycy i z powodu głębokiej klatki piersiowej podwyższone ryzyko skrętu żołądka. Ubezpieczenie operacji to przy tej rasie nie rozważanie, ale podstawowe wyposażenie.
3. Kopiowanie uszu jest w Niemczech zakazane
Obraz dobermana ze szpiczastymi, sterczącymi uszami i krótkim ogonem pochodzi z czasów, gdy jedno i drugie amputowano. Kopiowanie uszu i przycinanie ogona jest w Niemczech zakazane na mocy ustawy o ochronie zwierząt. Doberman hodowany w Niemczech ma uszy opadające i długi ogon i tak ma być. Kto w internecie natrafi na oferty ze szczeniętami z kopiowanymi uszami, powinien trzymać się z daleka: to importy z krajów bez takiego zakazu, z reguły bez jakichkolwiek badań zdrowotnych.
4. W niektórych krajach związkowych figuruje na liście ras
Rozporządzenia o psach należą do kompetencji krajów związkowych, znacznie się różnią i są stale zmieniane. W niektórych krajach związkowych doberman jest na liście, w innych nie. W zależności od przepisów mogą dojść test charakteru, zaświadczenie o kompetencjach, obowiązek smyczy lub kagańca albo zezwolenie urzędowe, częściowo także wyższe składki na ubezpieczenie OC dla psa. Wyjaśnij aktualny stan prawny dla swojego miejsca zamieszkania przed zakupem, nie po, i nie polegaj przy tym na wpisach na forach, tylko zapytaj w urzędzie porządkowym.
5. Nie jest psem dla pracujących na pełny etat bez planu
Doberman, który w dni robocze leży osiem godzin sam w mieszkaniu, nie staje się spokojniejszy, lecz bardziej niespokojny. Z powodu ścisłej więzi należy do ras, u których stres separacyjny występuje szczególnie często. Kto chce go mieć, potrzebuje albo domu, w którym rzadko wszyscy wychodzą jednocześnie, albo niezawodnej opieki. Systematycznie budowany trening zostawania samemu jest u tej rasy nie dodatkowym programem, lecz obowiązkiem.
Utrzymanie: czego naprawdę potrzebuje
- Spokojne, jasne prowadzenie. Niezawodne zasady zamiast głośności. Przy niekonsekwencji traci pewność siebie szybciej niż bardziej odporne rasy.
- Praca głową i ciałem. Obedience, praca na tropie, szkolenie psa towarzyszącego albo towarzyszenie rowerowi u dorosłego psa.
- Bliskość rodziny. Jego miejsce jest w domu, nie w kojcu. Wszystko inne wytrąca go z równowagi.
- Coroczna kontrola serca. Od około trzech lat USG serca i długoterminowe EKG, nawet jeśli wygląda na zdrowego.
- Ciepło zimą. Krótka sierść bez wartej wzmianki podszerstka słabo chroni. Przy mrozie potrzebuje płaszczyka, i nie ma w tym nic śmiesznego.
Dla kogo pasuje doberman?
Dla ludzi z doświadczeniem z psami, którzy szukają uważnego, chętnego do nauki partnera i mają czas, żeby naprawdę mu towarzyszyć. Dla domów, w których ktoś jest przez większość czasu. I dla opiekunów gotowych poważnie zająć się tematem zdrowia zamiast go wypierać: regularne badania serca, rezerwy finansowe, dobre ubezpieczenie.
Nie dla osób z pierwszym psem bez wskazówek, nie dla pracujących na pełny etat bez rozwiązania opieki i nie dla ludzi, którzy chcą psa stróżującego bez pracy nad relacją. Kto szuka podobnie czujnego, ale bardziej odpornego psa, znajdzie w rottweilerze albo w owczarku niemieckim bliższy wybór.
Kto w tym miejscu zauważy, że decyzja jest większa niż opis rasy, znajdzie w Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir? (Jaki pies naprawdę do ciebie pasuje?) pytania, które stoją przed pytaniem o rasę: budżet czasu, sytuacja mieszkaniowa, koszty, plan awaryjny.
Częste pytania
Czy doberman jest niebezpieczny? Dobrze zsocjalizowany i prowadzony doberman to zrównoważony pies rodzinny. Decydujące są wychowanie, socjalizacja i utrzymanie, nie sama rasa. Z powodu wielkości i siły należy jednak w doświadczone ręce.
Dlaczego niemiecki doberman wygląda inaczej niż w filmie? Ponieważ uszu i ogona nie wolno już kopiować. Uszy opadające i długi ogon to naturalny, przewidziany prawem stan, a nie wada hodowlana.
Jak rozpoznać dobrego hodowcę? Pokazuje ci bez proszenia wyniki badań serca obojga rodziców, pozwala zobaczyć sukę ze szczeniętami i zadaje ci więcej pytań, niż ty jemu. Kto przy DCM unika odpowiedzi, jest niewłaściwy.
A na portrecie?
Wyraźna sylwetka, krótka lśniąca sierść i rdzawoczerwone znaczenia nad oczami czynią dobermana wdzięcznym motywem dla minimalistycznych portretów. Pamiętaj, żeby fotografować go z przodu albo lekko pod skosem przy świetle dziennym: przy bardzo ciemnej sierści aparat telefonu w mieszkaniu szybko gubi wszystkie szczegóły. Nasze wskazówki do zdjęć pokazują, jak tego uniknąć.
Ciemna, krótka sierść na tanim papierze traci całą strukturę. Na płótnie połysk nad łopatkami pozostaje widoczny. Jak to w końcu wygląda, zobaczysz w bezpłatnym podglądzie, zanim cokolwiek zostanie wydrukowane.
Czytaj dalej
- Bokser: wieczny młody pies z wysokim ryzykiem raka: podobnie wrażliwy, inny temat zdrowotny
- Rottweiler: pies z listy i 45 kilo odpowiedzialności: gdy może być bardziej odporny
- Nauka zostawania psa samego: u psa-rzepa najważniejsze ćwiczenie w ogóle
Źródło dotyczące częstości występowania DCM: Wess G. et al., Prevalence of dilated cardiomyopathy in Doberman Pinschers in various age groups, Journal of Veterinary Internal Medicine 2010;24:533 do 538, podsumowane przez kardiologię zwierząt LMU w Monachium. Dostęp: 19.09.2026.
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Jeśli kupisz przez nie, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla ciebie.
