Leendert Saarloos chciał uczynić owczarka niemieckiego lepszym psem użytkowym i w tym celu skrzyżował go z wilczycą. Powstał wilczak Saarloosa (Saarlooswolfhond), który, jak otwarcie przyznaje wzorzec FCI, ma niewielką przydatność użytkową. Zyskał za to cechy bliskie naturze, z którymi trzeba się liczyć na co dzień.
| FCI | Grupa 1 (owczarki i psy pasterskie), sekcja 1 Owczarki, wzorzec nr 311 Saarlooswolfhond (wilczak Saarloosa), bez prób pracy |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Holandia |
| Wysokość w kłębie | Psy 65 do 75 cm, suki 60 do 70 cm; dopuszczalne niewielkie odchylenia w górę |
| Masa ciała | nieokreślona we wzorcu FCI |
| Długość życia | nie znaleziono wiarygodnych danych z badań (brak informacji) |
| Sierść | dwuwarstwowa; zimą dominuje podszerstek i tworzy wyraźną kryzę, latem przeważa włos okrywowy |
| Umaszczenie według wzorca | dzicze od jasnego do ciemnego z czarnym nalotem (wilczastoszare) lub dzicze z brązowym nalotem; jasne wilcze znaczenia od kremowobiałych po białe; wyrazista maska |
Eksperyment z wilczą krwią
Według wzorca Saarloos (1884 do 1969) skojarzył samca owczarka Gerarda van der Fransenum z wilczycą Fleuri. Krzyżowanie wsteczne z ojcem dało zwierzęta z jedną czwartą wilczej krwi. Niektóre psy początkowo pracowały jako przewodnicy osób niewidomych, ale przy dalszym udziale wilka ta przydatność zanikła. W 1975 roku rasę uznano w Holandii i nazwano na cześć jej twórcy, a FCI ostatecznie uznała ją w 1981. Jej młodszym krewnym jest wilczak czechosłowacki.
Posłuszeństwo według własnego uznania
Żywy, pełen energii i dumnie niezależny, według wzorca znany z tego, że słucha głównie z własnej woli. Jest bardzo przywiązany do swoich ludzi, wobec obcych zachowuje rezerwę. Typowe jest unikanie nieznanych sytuacji. Na co dzień oznacza to dużo cierpliwości przy przyzwyczajaniu do miasta, gości i nowych miejsc oraz przywołanie, na którym nie można polegać bezgranicznie.
Kłusak na długie dystanse
Wzorzec opisuje jego ruch jako wytrwały, lekki kłus, który niemal go nie męczy. Wspólne długie wędrówki we własnym tempie odpowiadają mu bardziej niż zabawy piłką lub szybkie komendy. Określone zastosowanie nigdy nie było celem jego hodowli, jest psem do towarzystwa i domowym.
Zimowe futro i letnia szata
Jesienią rozwija gęsty podszerstek, wiosną traci go w ogromnych ilościach. Wtedy szczotkuj kilka razy w tygodniu, poza tym wystarcza raz na tydzień.
Mała populacja, dwa udokumentowane tematy
Rasa jest bardzo nieliczna. W przypadku karłowatości spowodowanej zmianą genu LHX3 75 z 239 zdrowych psów hodowlanych było nosicielami, czyli 31 procent (Voorbij et al. 2014). Dlatego test genetyczny powinien poprzedzać każde kojarzenie; przy zakupie szczeniaka zapytaj o wyniki rodziców. Holenderskie badanie szacuje częstość padaczki na 1,9 procent, powyżej wartości od 0,6 do 0,75 procent dla ogółu psów; odsetek zmniejszał się z biegiem lat (Rolink et al. 2026). Nie ma wiarygodnego badania długości życia.
Dla kogo wilczak Saarloosa jest możliwym wyborem
Dla spokojnych, doświadczonych osób z dużą ilością czasu, które chcą zrozumieć psa o zachowaniu podobnym do wilka, zamiast go kształtować. Dom z bezpiecznym ogrodem i otoczenie bez ciągłego pośpiechu bardzo pomagają.
Dla kogo raczej nie
Dla początkujących opiekunów, do życia w ciągłym zgiełku i dla osób szukających niezawodnie posłusznego psa do szkoły dla psów oraz kawiarni. Kto często zostawia go samego, raczej nie będzie z nim szczęśliwy.
Zanim zamieszka u Ciebie pies o tak silnej niezależności, warto uczciwie przyjrzeć się quizowi ras i naszej książce „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?” (książka w języku niemieckim). Na pierwszy okres ze szczeniakiem jest bezpłatny Pakiet startowy dla szczeniaka. Jeśli Twój saarloos już z Tobą mieszka, znajdziesz go wśród portretów psów lub jako cyfrowe dzieło do pobrania.
Czytaj dalej
- Siberian husky: dlaczego tak wiele trafia do schronisk w wieku dwóch lat
- Okres socjalizacji: dlaczego „jak najwięcej” to zła rada
- Zostawianie psa samego: jak nauczyć go tego bez dramatu (krok po kroku)
Źródła, dostęp 20.10.2026: wzorzec FCI nr 311 Saarlooswolfhond (fci.be, wersja niemiecka z 09.03.2017; język oryginału angielski, wersja angielska z 29.05.2015); Voorbij AM et al., Pituitary dwarfism in Saarloos and Czechoslovakian wolfdogs is associated with a mutation in LHX3, J Vet Intern Med 2014; Rolink T et al., Phenotypic characterisation, quality of life and prevalence of idiopathic epilepsy and epilepsy of unknown cause in the nine Dutch dog breeds, Frontiers in Veterinary Science 2026; McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds, Scientific Reports 2024.
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Kupując za ich pośrednictwem, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla siebie.
