Samiec o imieniu Tamburini i jego siostra z miotu Ralla I stoją u początku gończego Schillera (Schillerstövare). Oba należały do rolnika Pera Schillera i oba uczestniczyły w 1886 roku w pierwszej szwedzkiej wystawie psów. Ich właściciel dał rasie swoje nazwisko.
| FCI | Grupa 6 (psy gończe, posokowce i rasy pokrewne), sekcja 1.2 Średnie psy gończe, wzorzec nr 131, z próbami pracy |
|---|---|
| Kraj pochodzenia | Szwecja |
| Wysokość w kłębie | Psy 53 do 61 cm (idealnie 57 cm), suki 49 do 57 cm (idealnie 53 cm) |
| Masa ciała | nieokreślona we wzorcu FCI |
| Długość życia | nie znaleziono wiarygodnych danych z badań (brak informacji) |
| Sierść | twarda, niezbyt krótka, bardzo przylegająca; na głowie i uszach krótka i gładka |
| Umaszczenie według wzorca | podpalane od złotego po nasycone, z wyraźnym czarnym płaszczem na szyi, grzbiecie, bokach tułowia i wierzchu ogona; dopuszczalne małe białe znaczenia na piersi i palcach |
Od posiadłości Kaflås do osobnej rasy
Tamburini i Ralla I pochodziły od słynnych psów gończych z posiadłości Kaflås, których korzenie prawdopodobnie sięgały południowych Niemiec: raczej małych, podpalanych psów z czarnym płaszczem i niewielką ilością bieli. Udział miały również szwajcarskie psy gończe i w znacznym stopniu angielskie gończe, przede wszystkim harriery. W 1907 roku rasę uznał Szwedzki Związek Kynologiczny, a FCI w 1955. Jednego z przodków przedstawia wpis o gończym szwajcarskim.
Samotnik na tropie
Żywy i uważny: więcej wzorzec nie mówi o charakterze. Więcej wyjaśnia użytkowość. Gończy Schillera to pies głoszący na tropie zająca i lisa, nie poluje ani w sforze, ani w parze, i nigdy na jelenie. Szuka więc sam i oznajmia trop głosem, a tę samodzielność przenosi do codziennego życia.
Zbudowany do szybkości
Proporcjonalny, lekko prostokątny, żylasty i okazały, sprawiający wrażenie szybkości oraz siły: tak powinien wyglądać. Głęboka klatka piersiowa sięga łokci, samce mają wyraźnie wysklepioną górną linię szyi, a ruch jest mocny i przestrzenny. Niewyraźny płaszcz z domieszką podpalania jest wadą. Spokrewniony gończy Hamiltona jest tej samej wielkości, ale ma trzy kolory.
Codzienność bez łowiska
Pies wyhodowany do szybkiego, długiego szukania na tropach zajęcy chce codziennie biegać i węszyć. Dobrze pasują długie wędrówki, tropienie i mantrailing. Długa linka jest jego sprzymierzeńcem, bo instynkt łowiecki jest silny. Twarda, przylegająca sierść wymaga tylko szczotkowania raz w tygodniu, uszy sprawdzaj regularnie.
Rzadka rasa, niewiele liczb
Nie znaleźliśmy badań chorób gończego Schillera, McMillan i współpracownicy go nie analizowali. U czterech największych szwedzkich ubezpieczycieli zwierząt w 2009 roku przeważnie należał do klasy z najniższymi kosztami weterynaryjnymi (Jansson i Laikre 2014). Trudniejsza jest genetyka małej rasy: w 1980 roku w szwedzkiej księdze hodowlanej żyło 4.778 gończych Schillera, pod koniec 2012 już tylko 1.699. Średni współczynnik inbredu wynosił w 2012 roku 0,068, z alleli osobników założycielskich pozostało 19,4 procent, a status zachowania rasy określono jako krytyczny (Jansson i Laikre 2018). Wybierz hodowcę, który otwarcie omawia inbred i przedstawia wyniki badań bioder.
Komu sprawi radość
Myśliwym potrzebującym szybkiego solisty na zająca i lisa oraz wysportowanym osobom z dużą ilością czasu na zewnątrz, które słyszą w graniu psa w polu muzykę. Przyjaźnie wychowany gończy Schillera dobrze dogaduje się z nieco starszymi dziećmi.
Kiedy lepiej z niego zrezygnować
Jeśli mieszkasz w mieście, dużo pracujesz, uważasz bieganie luzem za nieodzowną część psiego życia lub szukasz psa, który w weekend zadowoli się jednym spacerem. Znudzony gończy Schillera sam znajdzie sobie trop, w razie potrzeby przez sąsiedni rewir.
Zanim zamieszka u Ciebie rzadki pies myśliwski, warto zrobić Quiz ras: Jaki pies do mnie pasuje?, a nasza książka „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?” (książka w języku niemieckim) pomaga uczciwie rozważyć wybór. Na początek ze szczeniakiem jest bezpłatny Pakiet startowy dla szczeniaka. Czarny płaszcz na podpalanym tle pięknie prezentuje się jako portret psa w drewnianej ramie, a kolejne formaty znajdziesz wśród portretów psów z własnego zdjęcia.
Czytaj dalej
- Beagle: nos z dołączonym psem i co to oznacza na co dzień
- Zostawianie psa samego: jak nauczyć go tego bez dramatu (krok po kroku)
- Pierwsze 30 dni ze szczeniakiem: plan na tygodnie od 1 do 4
Źródła, dostęp 20.10.2026: wzorzec FCI nr 131 Schillerstövare (fci.be, wersja niemiecka z 25.09.2018, obowiązujący wzorzec opublikowany 22.08.2017, język oryginału angielski) i strona rasy FCI nr 131; McMillan KM et al., Longevity of companion dog breeds: those at risk from early death, Scientific Reports 2024; Jansson M, Laikre L, Journal of Animal Breeding and Genetics 2014; Jansson M, Laikre L, PLoS One 2018.
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Kupując za ich pośrednictwem, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla siebie.
