Pięć kilo, brak instynktu łowieckiego, brak instynktu stróżującego i powitanie, które z każdego gościa robi dawnego znajomego. To powód, dla którego mały Kubańczyk w ostatnich latach przeniósł się z niszy do domów rodzinnych. W tym rachunku brakuje jednak jednej pozycji. Dziesięć minut szczotkowania dziennie, każdego dnia. I psa, który musi nauczyć się zostawania sam, bo po prostu nie leży to w jego naturze. Przy nim nadaje się dla początkujących nie znaczy niewymagający.
Karta rasy
- Pochodzenie: Kuba, powstał z piesków bichon hiszpańskich osadników
- Wysokość: 23 do 27 cm
- Waga: 4 do 7 kg
- Długość życia: 13 do 16 lat
- Sierść: długa, jedwabista, lekko falowana, we wszystkich kolorach, prawie nie linieje
- Charakter: wesoły, przywiązany, ochoczy do zabawy, wrażliwy, żądny nauki
Charakter: pies, który lubi wszystkich
Hawańczyk wita obcych jak starych przyjaciół. Bawi się z dziećmi bez chapania, dogaduje się z kotami, cieszy się z innych psów. Jest ochoczy do zabawy do późnej starości, uczy się sztuczek dla przyjemności i chce być przy wszystkim. Jego wrażliwość jest jego zaletą i ryzykiem: natychmiast wyczuwa nastroje, bierze ostre słowa do siebie i potrzebuje wychowania opartego na pochwale, nie na surowości.
Co odróżnia go od innych małych psów: jest psem towarzyszącym bez instynktu łowieckiego, bez instynktu stróżującego, bez potencjału agresji. To czyni go tak łatwym w codzienności. I sprawia, że jest to pies, który naprawdę nie może być bez swoich ludzi.
Gdzie hawańczyk daje w kość
1. Sierść to drugi etat
Hawańczyk prawie nie linieje, dlatego uchodzi za przyjaznego alergikom. Cena: długi, jedwabisty włos kołtuni się w ciągu dni, jeśli nie jest szczotkowany. Codziennie dziesięć minut szczotką i grzebieniem, zwłaszcza za uszami, pod pachami i na brzuchu. Co sześć do ośmiu tygodni kąpiel, co dwa do trzech miesięcy strzyżenie, samodzielnie wyuczone albo u psiego fryzjera za 50 do 80 euro. Kto nie chce tego robić, każe ostrzyc go na krótkie szczenięce cięcie. Też ładne, ale nadal trzeba szczotkować.
2. Nie potrafi być sam, chyba że się go tego nauczy
Hawańczyk przez stulecia był hodowany jako towarzysz. Bycie samemu nie leży w jego naturze. Lęk separacyjny to u tej rasy jeden z najczęstszych problemów: szczekanie, wycie, niszczenie, kałuże. Można tego uniknąć, jeśli od pierwszego tygodnia ćwiczy się małymi krokami, minuty, potem kwadranse, potem godziny. Kto pracuje na pełny etat i nie ma opieki, nie powinien brać hawańczyka.
3. Ślady łez i zęby
Jasne hawańczyki często mają rdzawobrązowe ślady łez pod oczami, zwykle niegroźne, ale do codziennego przecierania. A jak u wszystkich małych psów zęby stoją ciasno: kamień nazębny i paradontoza są częste. Mycie zębów od małego, kontrola u weterynarza.
4. Zdrowie: rzepki, oczy, serce
Zwichnięcie rzepki, choroby oczu takie jak zaćma i PRA oraz problemy z zastawkami serca występują w tej rasie. Rzetelni hodowcy w VDH badają rzepki i oczy i pokazują ci wyniki. Boom na hawańczyki przyciągnął wielu pseudohodowców, którzy oferują szczenięta za 800 euro bez papierów. Te psy często mają zaburzenia lękowe i problemy ze stawami. Szczenię od hodowcy kosztuje od 1.800 do 2.800 euro, a różnica jest wyczuwalna.
5. To nie poduszka na kanapę
Mały nie znaczy mało ruchliwy. Hawańczyk chce wychodzić godzinę dziennie, uwielbia agility w małym formacie, trick dogging i zabawy w szukanie. Niewyładowany hawańczyk robi się nerwowy i szczekliwy, wyładowany jest najspokojniejszym psem w kawiarni.
Czego potrzebuje jego codzienność
- Ludzi wokół siebie. Praca zdalna, rodzina, dom emerytów, biuro przyjazne psom: wszędzie tam, gdzie nie jest sam przez osiem godzin.
- Codziennej pielęgnacji sierści jako rytuału, najlepiej wieczorem na kolanach.
- Pozytywnego wychowania. Klikier, smakołyk, głos. Nigdy nacisk.
- Pracy głową. Uczy się szybko i bez zadań popada w przygnębienie.
- Wczesnej socjalizacji. Z natury jest przyjazny, ale lękliwość zdarza się w niektórych liniach.
Dla kogo jest hawańczyk?
Dla rodzin z dziećmi, dla pierwszych opiekunów, dla seniorów, dla alergików z zastrzeżeniem (najpierw przetestować). Dla wszystkich, którzy chcą psa jako członka rodziny, a nie mieszkańca ogrodu. Nie dla osób pracujących bez opieki nad psem i nie dla ludzi, którzy nie mają ochoty na pielęgnację sierści.
Właśnie w tym miejscu większość opisów ras się poddaje. Uczciwsze pytanie nie brzmi, czy pies pasuje do ciebie, tylko czy twój tydzień pasuje do niego. „Welcher Hund passt WIRKLICH zu dir?“ (Jaki pies naprawdę do ciebie pasuje?) przelicza to godzinę po godzinie, zanim szczeniak pojawi się w domu.
Częste pytania
Czy hawańczyk to pies dla alergików? Prawie nie linieje, ale alergie reagują na ślinę i łupież. Wcześniej spędź czas z psami u hodowcy.
Czy dużo szczeka? Daje znać, ale mniej niż szpic czy jamnik. Z wychowaniem jest spokojnym psem.
Hawańczyk czy maltańczyk? Bardzo podobne. Hawańczyk jest nieco wytrzymalszy i bardziej ochoczy do zabawy, maltańczyk spokojniejszy i jeszcze bardziej wymagający w pielęgnacji białej sierści.
Jedwabista sierść jako motyw
Jedwabista sierść i ciemne oczy jak guziki czynią z hawańczyka ulubieńca stylu Akwarela: miękkie przejścia pasują do jego natury. Do zdjęcia: świeżo wyszczotkowany, włosy z oczu, światło z okna z boku, żeby sierść lśniła.
Jedwabista sierść to to, na czym druki najłatwiej zawodzą. Dlatego swój obraz zobaczysz, zanim cokolwiek zostanie wydrukowane, i powiesz, co jeszcze ma wyglądać inaczej. Style i materiały znajdziesz w kategorii Portrety psów.
Czytaj dalej
- Dlaczego doodle obiecuje tylko to, co pudel od dawna potrafi: drugi pies, który prawie nie linieje
- Szpic miniaturowy: dlaczego nie wolno go strzyc: podobnie mały, zupełnie inny temperament
- Pierwsze 3 dni ze szczeniakiem: co naprawdę liczy się w pierwszych dniach
Linki do naszych książek są linkami partnerskimi. Jeśli kupisz przez nie, wspierasz nas bez dodatkowych kosztów dla ciebie.
